“เพราะอะไรเราจึง 1.จบมาไม่มีงาน

2.ค่าใบประกอบวิชาชีพก็ไม่มี (แต่ต้องสอบ เสียค่าสอบอีกต่างหาก)

3.สถาปนิกเป็นไงไม่มีใครรู้จัก

4.โดนต่อราคาค่าแบบ เพราะ??? (มีคุณคนนี้ เค้าขายแบบ 990 บาทเองนะ 55)” (เข้าไปดูแบบเค้าได้ครับ) http://www.house.banpatan.com/

จึงทำให้เกิดคำถามที่น่าสนใจตามมา คือ

(ผมไม่กล้าเมนท์คนอื่นมาใส่นะครับ กล้วเจ้าตัวจะว่า เอาเฉพาะของผมที่เขียนไว้โต้ตอบไปมา ถ้าอาจารย์และนศเห็นว่าอยากก๊อปมาตอบ วางได้เลยนะครับ

- log in มาเพื่อชวนคุยเพื่อการนี้เลย นะนี่ คำถามน่าสนใจหลายอย่างครับ 1.คำถามแรกคือว่า ทำแบบนี้ผิดจรรยาบรรณมั้ย ถ้ามันผิด ผิดยังไงครับ ถ้าเป็นเรื่องการตัดราคาค่าแบบ (หมายถึงว่า แค่ 990 บาท) แล้วมันผิดมั้ย 2. สำหรับผมที่ไม่ได้เป็นสถาปนิก ไม่มีใบประกอบวิชาชีพ แต่ที่บ้านทำอยู่ ผมคิดว่าคนที่จ้างสถาปนิกคือคนที่มีเงินพอที่จะ จ่ายเพื่อซื้อสิ่งที่แตกต่างเท่านั้น คนที่ไม่มีเงินจะให้เค้าจ่ายในราคา 7.5% ของค่าก่อสร้างมันเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน และถ้าเราบอกว่า การที่เค้ามาจ้างเรามันดีกว่า เค้าเอาแบบสำเร็จรูปมานั้น นอกเหนือไปจาก “ภาพลักษณ์” ความสวยงามที่แตกต่างกันแล้ว เจ้าของบ้านได้อะไร quality ของ space หรือ อะไรต่อมิอะไรที่เราร่ำเรียนกันมานั้น เจ้าของบ้านไม่เคยสนใจและไม่เคยถามถึงเลย …. (ต่อๆ)

- หลังๆ นี่ผมคิดเองว่า อาชีพสถาปนิกแบบโดดเดี่ยว กำลังจะตายลงไปเรื่อยๆ หมายถึงว่าน่าจะไม่มีคนมาจ้างแล้ว เพราะว่ามันไม่สะดวก ไหนจะต้องรอออกแบบ ไหนจะต้องรอติดต่อผู้รับเหมา ก่อสร้าง อีก การแยกเป็นส่วนต่างๆ ไม่น่าทำได้ในอนาคตแต่ต้องมาอยู่ในรูปแบบของ Design and Build หรือแม้แต่ทำบ้านขาย คือมองมันเหมือนเป็น Product ทางการตลาดอันหนึ่ง (ต่อๆ) – เพราะฉะนั้น 1. ถ้าย้อนกลับมามองสิ่งที่เกิดขึ้นในค่าแบบ 990 บาท นั้นมันผิดมั้ย ? ถ้าเค้ามุ่งไปที่ชาวบ้านที่อยากได้แบบบ้านที่มี requirement แบบที่เค้าต้องการ (ซึ่งคนเหล่านี้ไม่มีทางซื้อแบบในราคา 7.5% อยู่แล้ว และ 2. ค่าแบบที่เราเสนอแก่ลูกค้านั้น มันสะท้อนภาพความจริงทางเศรษฐกิจแค่ไหน ? (ได้ค่าแบบน้อยผมไม่ทำ เพราะผมคิดว่ามันเสียเวลาและไม่คุ้ม แต่ในขณะเดียวกันเจ้าของบ้านก็คิดว่า ค่าแบบ 7.5% นั้นมันแพง และไม่น่าจ้าง

- ระบบกลไกใด ที่จะแก่ปัญหาเรื่องเหล่านี้ เท่าที่ผมเข้าใจ office ใหญ่ๆ ของเชียงใหม่ เป็นระบบ Design and Build เกือบทั้งหมดนะครับ (ซึ่งมันขัดแย้งกับกฏของสมาคมว่าด้วยเรื่องการห้ามทำรับเหมาแต่ก็อ้อมแอ้มทำกันมานานมากแล้ว) – มันเป็นช่องว่างของจรรยาบรรณครับ ถ้าเป็นบริษัทสถาปนิก ทำไม่ได้ แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นบริษัทรับสร้างบ้านทำได้ แต่ชวนคุยต่อว่ามันมีสองเรื่องน่าคิด ทำไมหมอเค้าสามารถตั้งค่าแรงขั้นต่ำของเค้าได้ (ไม่เคยได้ยินเรื่องหมอมาตัดราคาค่ารักษากันใช่มั้ยครับ ?) และข้อสอง หากมองในมุมมองแบบตลาดเสรี ทำไมผมไม่สามารถลดราคาค่าแบบของผมเพื่อแมสได้ มันผิดจริยธรรมยังไง ? มันเป็นเกณฑ์เพื่อพวกพ้องตัวเองรึเปล่าครับ .

- ชวนคุยด้วยครับ ว่าแล้วถ้าสมมุติว่า คนที่ออกแบบบ้านหลังนี้ไม่ได้เรียนสถาปัตย์มาละ อาจเรียนออกแบบผลิตภัณฑ์มา แล้วเค้ามองว่ามันเป็น Product ตัวหนึ่งที่ขายได้แบบนี้ผิดรึเปล่าครับ บ้านที่ไม่ได้ออกแบบโดยสถาปนิก แล้วต้องทำตามจรรยาบรรณด้วยมั้ยครับ (ขนาดไม่ใหญ่ สถาปนิกก็ไม่ต้องเซ็นต์) – หมายความว่าถ้าไม่มีใบประกอบไม่สามารถออกแบบบ้านได้เหรอครับ อาจารย์ ?

โดนขอให้เขียนอะไรลง Book Thesis ปีนี้

จำได้ว่าวันนั้น ยัง Jury  กันไม่เสร็จเลย แต่ว่าก็ได้เห็นผลงานในภาพรวมของวิทยานิพนธ์ ปีนี้แล้ว ซึ่งก็ไม่ค่อยผิดคาดจากวงซุปซิบในห้องพักอาจารย์หลายๆ ครั้ง ว่าเราน่าจะได้ผลงานวิทยานิพนธ์ที่”ใช้ได้”ในปีนี้ เพราะเห็นกันอยู่ว่ารุ่นสิบสองมีความ”บ้าพลัง”และ”ใส่ใจ”ในการทำงานออกแบบในระดับดี

กลับมาบ้านนั่งคิดอยู่นานว่าจะเขียนอะไรดี เพราะที่จริงก็มีอะไรหลายๆ อย่างอยากบอกและอยากคุยกับนักศึกษารุ่นนี้ที่เป็นรุ่นแรกที่ได้ตรวจ Port Folio และได้รู้จักพวกเขาผ่านทางผลงาน Port Folio ตอนก่อนที่จะรับเข้ามาเรียนในคณะฯซะอีก(พอดีเป็นกรรมการตรวจ  Port ในปีนั้น) และเชื่อไหมว่ายังจำได้อยู่เลยว่า Port Folio ใครหน้าตาเป็นอย่างไร สามารถเขียนถึงรุ่นนี้ได้ทั้งแบบฟูมฟายและแบบ  GTH (ฮ่า…)

ในที่สุดก็กลั่นกรองได้เป็นข้อความข้างล่าง

เขียนถึงวิทยานิพนธ์

เขียนถึงสถาปัตย์ มช. รุ่นสิบสอง

เวลา  5  ปีในโรงเรียนสถาปัตยกรรมอาจจะไม่มากพอที่จะเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อจะก่อร่างเป็นสถาปนิกที่ดี

แต่เวลา   5 ปี ก็มากพอที่จะทำให้ผู้เรียนเริ่มตั้งคำถามและสร้างสรรค์กระบวนการออกแบบเพื่อหาคำตอบทั้งที่เป็นระดับนามธรรมและกายภาพ

บางคำถามมีหลายคำตอบ และเราก็มักจะไม่รู้คำตอบที่ดีที่สุด จนกว่าจะตอบคำตอบที่แย่กว่าไปแล้ว  ด้วยเสียงอันดัง และบางครั้ง คำตอบของหลายๆ คำถามก็นำไปสู่คำถามอื่นที่ยากและซับซ้อนกว่า

วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมหรือผลงานออกแบบชิ้นสุดท้ายในระดับปริญญาตรี ก็มักมีจุดเริ่มต้นจาก”คำถาม” แต่กว่าจะได้คำตอบเป็นผลงานออกแบบชั้นสุดท้ายนั้น ผู้ทำต้องผ่านการทดสอบหลายชั้นตอน และสิ่งที่ยากที่สุดอาจจะไม่ใช่การออกแบบ แต่เป็นการต่อสู้กับจิตใจและการสร้างตารางการทำงานที่ต้องพร้อมรับสถานการณ์ไม่คาดฝันมากมาย

หวังว่าการทำวิทยานิพนธ์ของรุ่นสิบสองจะเป็นหน้าต่างที่เชื่อมโลกแห่งทฤษฎีของการออกแบบและโลกทัศน์แห่งความเป็นจริง และวันหนึ่งในอนาคตเมื่อได้มองย้อนกลับมา ประสบการณ์ในการทำวิทยานิพนธ์ครั้งนี้ ทั้งความเหน็ดเหนื่อย ความลำบาก ความเสียใจและความดีใจ ตลอดจนสิ่งที่นักศึกษาค้นพบตลอดระยะเวลาของการทำงานจะเป็นสิ่งที่สร้าง”พลังใจ”ให้กับการทำงานในชีวิตจริงที่เรายังต้องตั้งคำถามและหาคำตอบเพื่อตรวจสอบตัวเองต่อไป

อนฏ  กิจนุกูล

หนึ่งเดือนผ่านไป

23 มีค.54

อ.สมชายเดินเอาหนังสือทีสิสเล่มแรกของคณะฯมาแจกอาจารย์ในห้องพักอาจารย์ เปิดดูแล้วก็รู้สึกดีที่คณะทำงานตั้งใจทำหนังสือเล่มนี้ขึ้น  นอกเหนือจากผลงานวิทยานิพนธ์ที่เห็นหลายๆ คนนำไปจัด  Plate ใหม่ ดูสวยและโปรฯ ทีเดียว(งานดูโปรฯ แต่เจ้าของงาน……) ยังมีกิจกรรมคณะฯ หลายๆ งานที่รู้ว่าตั้งใจใส่มาแทน”ความทรงจำที่ดี”ในเวลา  5  ปีที่ผ่านมา

แต่เปิดไปเปิดมา..อ๊ะ! ไม่เห็นมีที่เราเขียนเลย..แอบงอน

ไม่ได้โทษใครนะคะ เพราะรู้ว่าการทำงานในระยะเวลาจำกัดมันก็พลาดกันได้

แต่ก็ยังอยากให้อ่านที่่อาจารย์เขียนให้อยู่ ก็เลยขอโพสต์ตรงนี้ให้อ่านตรงนี้แล้วกัน

เชิญทุกท่านเข้าร่วมชมนิทรรศการ Process design 02 ในวันศุกร์ที่ 1 ตุลาคมนี้ เวลา 17.00 โดยประมาณที่ห้องนิทรรศการชั้นที่หนึ่งโดยมีผลงานของนักศึกษาเกือบร้อยชีวิตผ่านเจ็ดยูนิตในการสร้างกระบวนการออกแบบ พร้อมขนม น้ำ และสูติบัตรเป็นเล่มเอสี่ จำนวนจำกัด ไม่มาไม่ได้นะครับ !

ขอบคุณครับ

STUDIO 3

: New Lanna Space – พื้นที่ใหม่ในล้านนา

การประกวด

เมื่อสังคมล้านนาเปลี่ยนแปลงไป จากความเป็นสังคมชุมชน สู่สังคมเมืองที่เชื่อมต่อกับ “โลก” ความต้องการในการใช้งานพื้นที่ใหม่ๆ ที่ต้องตอบรับต่อรูปแบบการใช้ชีวิตแบบสมัยใหม่ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในสังคมล้านนา อาทิเช่น ร้านอินเตอร์เน็ต คาเฟ่, ร้านกาแฟ, ห้างสรรพสินค้า, Car care, ร้านตกแต่งขนสุนัข, ร้านเหล้า, Modern trade และอื่นๆ ได้เกิดขึ้น  โดยพื้นที่ใหม่ๆ เหล่านี้ไม่มีรูปแบบที่เคยมีมาก่อนในสังคมสถาปัตยกรรมล้านนา ทำให้เกิดคำถามว่า พื้นที่ใหม่ๆ เหล่านี้ น่าจะมีรูปแบบทางสถาปัตยกรรมอย่างไร จำเป็นต้องเชื่อมต่อกับความเป็นล้านนาหรือไม่ และถ้าหากจำเป็นต้องเชื่อมต่อแล้ว สถาปัตยกรรมเหล่านั้น จะมีกระบวนวิธีคิดที่เชื่อมต่อระหว่างความเป็นรากฐานของความเป็นล้านนาอย่างไรที่ไม่ตายหยุดนิ่ง แต่ยังมีชีวิตเคลื่อนไหวอยู่ในสังคมล้านนาปัจจุบัน

การประกวดแบบนี้เป็นการประกวดแบบเชิงทดลองโดยให้นักศึกษาออกแบบพื้นที่ใหม่ในสังคมล้านนาร่วมสมัย ซึ่งต้องมีรายละเอียดในการนำเสนอดังนี้ ต้องเป็นการหยิบหยก 1. สถานการณ์และกิจกรรมใหม่ๆที่เกิดขึ้นในสังคมล้านนาในปัจจุบันขึ้นมาเป็น Program ในการออกแบบ โดยนักศึกษาสามารถ สร้าง Program ใหม่ขึ้นมาด้วยตนเองหรือหยิบยก Program ที่มีอยู่ในแล้วในสังคมล้านนาร่วมสมัย 2.  การนำเสนอกระบวนวิธีคิดเชิงสถาปัตยกรรมของการเชื่อมต่อระหว่างความเป็นรากฐานของล้านนาเข้าสู่พื้นที่ใหม่ในสังคมล้านนา

การนำเสนอเป็นการนำเสนอลงบน Plate A1 ไม่เกิน หนึ่งแผ่น ติด Future board แข็ง ไม่จำกัดการนำเสนอ สามารถเขียนมือหรือคอมพิวเตอร์ได้แล้วแต่ตามความถนัด ติดชื่อ ชั้นปี เบอร์โทรศัพท์ ไว้ด้านหลังเพลทการประกวด และแผ่น CD ไฟล์ผลงานโดยนักศึกษาจะต้องใช้กระเบื้องหลังคา Concrete โดย ดูรายละเอียดเพิ่มเติมและเลือกประเภทกระเบื้องได้ที่ http://cpacroof.com/

ผู้สามารถเข้าร่วมแข่งขัน

นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทุกชั้นปี

คณะกรรมการ

คณาจารย์ สตูดิโอสาม (Contemporary Architectural Studio)

และ อาจารย์รับเชิญพิเศษจากสตูดิโออื่นๆ

รางวัล

รางวัลที่หนึ่ง 6,000 บาท หนึ่งรางวัล และประกาศนียบัตร

รางวัลที่สอง 4,000 บาท สองรางวัล และประกาศนียบัตร

รางวัลที่สาม 2,000 บาท สามรางวัล และประกาศนียบัตร

นักศึกษาที่เข้าร่วมทุกท่านจะได้รับรางวัลของที่ระลึก

Sponsor:

บริษัทกระเบื้องหลังคา CPAC จำกัด

วันเวลาส่งผลงาน

จันทร์ที่ 19 ตุลาคม 2553 ภายในเวลา 17.00 น ที่ห้องพักอาจารย์ชั้นล่าง โต๊ะ อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ ตรวจผลงานเวลา 13.30 น. – 17.00 น. วันศุกร์ที่ 22 ตุลาคม 2553

ประกาศผล

ทางโทรศัพท์ และ Studio spaces ในวันศุกร์ที่ 22 ตุลาคม 2553

และมอบรางวัลในงานเปิด Lecture Series ครั้งแรกของช่วงเทอมที่สองของการเรียน

หากมีข้อสงสัย โปรดติดต่อ patt@arc.cmu.ac.th

1. ประกวดแบบบ้านชนบทบูรณาการภาคกลางของศิลปากร เราส่งไป สองสามทีม ไม่ได้ซักทีม แต่ว่า เพลทงาม เป็นที่น่าประทับใจ (มีอีกทีมหนึ่ง หาไม่เจอ)

อันนี้ของ ปลากับรุณย์

อันนี้ของวิทย์กับองุ่น

อันนี้ของหลุยส์กับบุ๋น

2. ประกวดแบบบ้านบูรณาการ ภาคเหนือ และ อิสาน อันนี้ผมส่งเอง (ฮ่า) จัดโดยราชมงคล ภาคพายัพ และ ราชมงคลศรีวิชัย ตามลำดับ

ภาคเหนือ (ชนะเลิศ)

อันนี้ภาคใต้ (รองชนะเลิศ) (แพ้เด็กมัธยม) T-T

3. ประกวดแบบอาษาล้านนา เราได้สามรางวัลแหนะ

ชนะเลิศ โดย ไนท์ พังพอน และเฟียง

รองชนะเลิศ โดยบุ๋น

สมควรเผยแพร่ โดยหลุยส์

4. บ้านเหล็ก จำได้ว่ามาถามหลายคนแล้วชิ่งไป ก็หลายคน ! อันนี้ของบุ๋นและหลุยส์ที่ได้ทำ

5. และแล้วก็มาถึงช่วงปิดเทอมที่ต้องส่งวิทยานิพนธ์ ได้ข่าวมาแว่วๆ ว่า หนึ่งในห้าของวิทยานิพนธ์ที่เราส่งไปอาจจะได้รางวัล งานของพี่เท่ง (ยังไม่ยืนยันนะ)

5.1 ระหว่างนั้นเราก็มีข่าวดี ได้ประกวดแบบบรรจุภัณฑ์ขนมไทย อีกหนึ่ง ! เพื่อนร่วมทีมมากมาย คงได้อ่านกันใน Newsletter ไปแล้ว

6. หลังจากนั้นก็มาเริ่มที่เทอมนี้กัน ประกวดแบบ JA 2010ที่เราส่งไปประมาณห้าทีม เอามาให้ดูบางส่วนฮะ

แบบของอาจารย์สันต์

แบบของเรียว

แบบของ กิฟท์

แบบของเคนนี่แห่งเซาท์ปาร์ค

แบบของอาร์ม

7. หลังจากนั้น เราก็เข้าสู่ศึกหนักบ้านและสวนกัน มีการระดมส่งจากหลายชั้นปี สาม สี่ ห้า และ ที่ได้ไปคือพี่กุ้งเต้นและพี่ยิ่ว ! ได้รางวัลชมเชยซึ่งถือว่าสุดยอดมากเพราะว่า มีแค่สี่รางวัลคือ ชนะเลิศและชมเชยสามรางวัล

มาดูของคนอื่นๆ ที่ส่งไปกันบ้าง ของหน่อยและเทญ่า สวยๆ

ต่อด้วย หลุยส์ และ บุ๋น

และของผมและเท่งที่กอดคอกันตกรอบ !

8. และก็มาถึง TOA ที่ทุกคนส่งกันไปเพียบ คนที่ได้มีสองทีมเข้ารอบสี่สิบทีมสุดท้ายคือ เดียว, มอไซด์ และ ใครอีกคนหว่า (นายณัฐพงษ์ ปัญญาคม นายกิติกร แก้วโพธิ์กลาง นายอุฬาร ปัญจะเรือง)

และอีกทีมก็คือ ไนท์ และ จุ๊บ

ส่วนผลงานบางส่วนที่ไม่ได้ ลองเข้าไปดูข่างล่าง มีเยอะเหมือนกัน

- ก็หมดแล้วสำหรับเทอมนี้ ยังมีที่รอทำอยู่คือ SCG จะมาวันพุธหน้า พร้อมให้เราจัดประกวดแบบภายใน รางวัล แจกกันเอง ยิ่งใหญ่แน่นอน อย่าพลาดมาฟังโจทย์กัน 10.00 ห้อง lecture นะ และยังมีอีกมากมาย 22m และอื่นๆ สำหรับใครที่สนใจทำประกวดแบบมาคุยกับผมได้ พร้อมกับมีการสนับสนุนค่าปรินท์ในผลงานที่คุณภาพดีด้วยละ

- ได้ไม่ได้ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือได้ทำ ได้คิด ได้ลอง ได้รู้ว่าเราเป็นใครในโลกนอกมหาวิทยาลัยของเรา และเท่าที่โพสท์ๆมาถึงแม้เราไม่ได้รางวัลยิ่งใหญ่ ระดับอินเตอร์ในวันนี้ แต่เราก็ตั้งใจส่งกันนะ ตั้งใจส่งกันต่อไป ถ้าส่งไปเรื่อยๆ มันก็ต้องได้สิน่า ! มาทำประกวดแบบให้เป็นวัฒนธรรมอันดีของคณะดีกว่านะ !

PS

มาจากใบตองซึ่งมักพบเห็นได้ง่ายในการห่อขนมไทยต่างๆจึงนำเอกลักษณ์นี้มาประยุกต์ใช้ในการออกแบบ เพื่อส่งเสริมสินค้าไทยให้ไปโด่งดังในต่างแดน เป็นแฟรนชายด์ขนมไทย ไม่น้อยหน้าแบรนด์ดังอื่นๆ

concept : เป็นspaceเพื่อหลบจากความวุ่นวายรอบตัว เป็นที่ซึ่งให้เราทำในสิ่งที่ชอบโดยไม่ต้องแคร์สายตาใคร โดยภายในแบ่งเป็น2โซนใหญ่คือ พื่นที่เพื่อความสงบ ใช้นั่งอ่านหนังสือ นอนเล่น ดื่มกาแฟ และการพักผ่อนอื่นๆ อีกส่วนหนึ่งเป็นพื้นที่แห่งการระเบิด และปลดปล่อยอารมณ์ โดยใช้สีและลักษณะของpaceเป็นตัวเชื่อมต่อ ทั้งสองพื้นที่นี้

Concept : พื้นที่ ที่ 3 เป็นพื้นที่ระลึกความทรงจำ เพื่อสร้าง แรงบันดาลใจใหม่ ๆ 

ผู้คนที่เข้ามาใช้งานเมื่อ เห็น เด็ก ๆ เล่นของเล่น ที่ตัวเองเคยเล่นเมื่อตอนยังเป็นเด็ก

จะมองย้อนไปในอดีต และ ถ่ายทอด ความทรงจำ หรือ แรงบันดาลใจ ใหม่ ๆ ลงไปใน

แต่ละ Box และ ผู้อื่นที่เข้ามาใช้งานต่อ สามารถต่อยอด หรือ นำ ความทรงจำ และ แรงบันดาลใจ

เหล่านั้นไปใช้ต่อได้ โดยนำ ของเล่นที่เล่นในสมัยเด็ก ๆ คือ Uno Stacko มาใช้ในการออกแบบ

เพื่อเสริมสร้างจินตนาการ + แรงบันดาลใจใหม่ ๆ