สิ่งที่อยากบอก…เขียนถึงวิทยานิพนธ์ สถ.มช. เขียนถึงรุ่นสิบสอง

22 กพ.(หรือ 23 กพ. 2554)

โดนขอให้เขียนอะไรลง Book Thesis ปีนี้

จำได้ว่าวันนั้น ยัง Jury  กันไม่เสร็จเลย แต่ว่าก็ได้เห็นผลงานในภาพรวมของวิทยานิพนธ์ ปีนี้แล้ว ซึ่งก็ไม่ค่อยผิดคาดจากวงซุปซิบในห้องพักอาจารย์หลายๆ ครั้ง ว่าเราน่าจะได้ผลงานวิทยานิพนธ์ที่”ใช้ได้”ในปีนี้ เพราะเห็นกันอยู่ว่ารุ่นสิบสองมีความ”บ้าพลัง”และ”ใส่ใจ”ในการทำงานออกแบบในระดับดี

กลับมาบ้านนั่งคิดอยู่นานว่าจะเขียนอะไรดี เพราะที่จริงก็มีอะไรหลายๆ อย่างอยากบอกและอยากคุยกับนักศึกษารุ่นนี้ที่เป็นรุ่นแรกที่ได้ตรวจ Port Folio และได้รู้จักพวกเขาผ่านทางผลงาน Port Folio ตอนก่อนที่จะรับเข้ามาเรียนในคณะฯซะอีก(พอดีเป็นกรรมการตรวจ  Port ในปีนั้น) และเชื่อไหมว่ายังจำได้อยู่เลยว่า Port Folio ใครหน้าตาเป็นอย่างไร สามารถเขียนถึงรุ่นนี้ได้ทั้งแบบฟูมฟายและแบบ  GTH (ฮ่า…)

ในที่สุดก็กลั่นกรองได้เป็นข้อความข้างล่าง

เขียนถึงวิทยานิพนธ์

เขียนถึงสถาปัตย์ มช. รุ่นสิบสอง

เวลา  5  ปีในโรงเรียนสถาปัตยกรรมอาจจะไม่มากพอที่จะเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อจะก่อร่างเป็นสถาปนิกที่ดี

แต่เวลา   5 ปี ก็มากพอที่จะทำให้ผู้เรียนเริ่มตั้งคำถามและสร้างสรรค์กระบวนการออกแบบเพื่อหาคำตอบทั้งที่เป็นระดับนามธรรมและกายภาพ

บางคำถามมีหลายคำตอบ และเราก็มักจะไม่รู้คำตอบที่ดีที่สุด จนกว่าจะตอบคำตอบที่แย่กว่าไปแล้ว  ด้วยเสียงอันดัง และบางครั้ง คำตอบของหลายๆ คำถามก็นำไปสู่คำถามอื่นที่ยากและซับซ้อนกว่า

วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมหรือผลงานออกแบบชิ้นสุดท้ายในระดับปริญญาตรี ก็มักมีจุดเริ่มต้นจาก”คำถาม” แต่กว่าจะได้คำตอบเป็นผลงานออกแบบชั้นสุดท้ายนั้น ผู้ทำต้องผ่านการทดสอบหลายชั้นตอน และสิ่งที่ยากที่สุดอาจจะไม่ใช่การออกแบบ แต่เป็นการต่อสู้กับจิตใจและการสร้างตารางการทำงานที่ต้องพร้อมรับสถานการณ์ไม่คาดฝันมากมาย

หวังว่าการทำวิทยานิพนธ์ของรุ่นสิบสองจะเป็นหน้าต่างที่เชื่อมโลกแห่งทฤษฎีของการออกแบบและโลกทัศน์แห่งความเป็นจริง และวันหนึ่งในอนาคตเมื่อได้มองย้อนกลับมา ประสบการณ์ในการทำวิทยานิพนธ์ครั้งนี้ ทั้งความเหน็ดเหนื่อย ความลำบาก ความเสียใจและความดีใจ ตลอดจนสิ่งที่นักศึกษาค้นพบตลอดระยะเวลาของการทำงานจะเป็นสิ่งที่สร้าง”พลังใจ”ให้กับการทำงานในชีวิตจริงที่เรายังต้องตั้งคำถามและหาคำตอบเพื่อตรวจสอบตัวเองต่อไป

อนฏ  กิจนุกูล

หนึ่งเดือนผ่านไป

23 มีค.54

อ.สมชายเดินเอาหนังสือทีสิสเล่มแรกของคณะฯมาแจกอาจารย์ในห้องพักอาจารย์ เปิดดูแล้วก็รู้สึกดีที่คณะทำงานตั้งใจทำหนังสือเล่มนี้ขึ้น  นอกเหนือจากผลงานวิทยานิพนธ์ที่เห็นหลายๆ คนนำไปจัด  Plate ใหม่ ดูสวยและโปรฯ ทีเดียว(งานดูโปรฯ แต่เจ้าของงาน……) ยังมีกิจกรรมคณะฯ หลายๆ งานที่รู้ว่าตั้งใจใส่มาแทน”ความทรงจำที่ดี”ในเวลา  5  ปีที่ผ่านมา

แต่เปิดไปเปิดมา..อ๊ะ! ไม่เห็นมีที่เราเขียนเลย..แอบงอน

ไม่ได้โทษใครนะคะ เพราะรู้ว่าการทำงานในระยะเวลาจำกัดมันก็พลาดกันได้

แต่ก็ยังอยากให้อ่านที่่อาจารย์เขียนให้อยู่ ก็เลยขอโพสต์ตรงนี้ให้อ่านตรงนี้แล้วกัน