เกริ่นๆ หนังและสถาปัตยกรรม

วันนี้กลุ่มของผมได้พูดคุยถึงสิ่งที่เราจะทำในครึ่งเทอมหลัง นั้นคือ ลงพื้นที่ไนท์บาซาร์ เพื่อเรียนรู้บริบท สร้างโครงการและ ออกแบบสถาปัตยกรรม แต่ทางกลุ่มได้เพิ่มหนังเข้ามาเป็นอีกเครื่องมือหนึ่งเป็นเสมือนสะพานที่เป็นตัวเชื่อมระหว่างความคิดที่เป็นนามธรรมสู่ความที่เป็นรูปธรรม โดยตั้งคำถามกับนักศึกษาว่าเมื่อพวกเขาได้ลงพื้นที่ในไนท์บาซ่าร์แล้ว สิ่งที่พวกเขาสนใจคืออะไร อะไรที่โดดเด่นและวิ่งเข้ามากระแทกความรู้สึกของพวกเขา พวกเขามองมันอย่างไร และ พวกเขานึกถึงหนังเรื่องใด ? สาเหตุที่ใช้หนังมาเป็นเครื่องมือในการสร้างการออกแบบทางสถาปัตยกรรมเนื่องมาจาก ครึ่งเทอมที่ผ่านมานั้น ได้ทดลองใช้การตีความทางภาษาและความหมายเป็นสะพาน ในการขีดขอบเขตของสถาปัตยกรรมที่นักศึกษาได้ทำการออกแบบ แต่เนื่องมาจากภาษานั้นยังมีความเป็นนามธรรมอยู่สูง อาจารย์ประจำกลุ่มจึงได้พยายามที่จะหา Subject ที่พอจะเทียบเคียงกับสถาปัตยกรรมได้ นั้นคือ ต้องมี เวลา, พื้นที่, เรื่องเล่า, และเทคนิควิธีในการเล่า เพื่อที่จะให้พวกเขาถอด “หนัง” ออกมาและสร้างมันกลับเข้าไปใหม่ ในงานออกแบบสถาปัตยกรรมของพวกเขา ซึ่งอย่างน้อยอาจารย์ประจำกลุ่มเชื่อว่านักศึกษาจะมีความคิดที่ชัดเจนมากขึ้นในการเชื่อมต่อ ความคิดสู้สถาปัตยกรรมเนื่องมาจาก subject ของการตีความนั้นมีความเป็นรูปธรรมชัดเจน มากขึ้นกว่า ภาษา ได้ความยังไงจะมาอัพเดทเป็นระยะครับ !

PS